DEN HAAG – De voor 2020 gestelde doelen uit het Nationaal Preventieakkoord blijken bij lange na niet gehaald, meldt het RIVM. Slechts een derde van de bijna veertig doelen konden worden afgevinkt. ‘Voor scholen zijn inmiddels interventies voor alcoholpreventie aanwezig, maar er zijn nog geen oplossingen voor de beïnvloeding van jongeren door alcoholreclames’, noemt het RIVM als voorbeeld. De evaluatie bevestigt eerdere conclusies van het instituut dat de twee jaar geleden gemaakte afspraken onvoldoende zullen zijn om de lange-termijnambities (met 2040 als einddatum) te halen, zeker op het terrein van overgewicht en overmatige alcoholconsumptie. Regelmatig wordt de invoering van een minimumprijs op alcohol als mogelijke toevoeging genoemd. Het RIVM deed samen met het Trimbos onderzoek naar hoe dat in onder meer Schotland en Canada loopt en is positief over de bevindingen daarvan. ‘Als je ervan uitgaat dat ook hier een belangrijk deel van de veeldrinkers vooral goedkope drank koopt, dan verwacht je hetzelfde positieve effect als in het buitenland’, zegt senioronderzoeker Ardine de Wit. Het uiteindelijke effect hangt wel af van de manier waarop het ingevoerd wordt, bijvoorbeeld van de hoogte van zo’n eenheidsprijs en of het wel of niet gecombineerd wordt met andere (prijs)maatregelen, zoals een accijnsverhoging. De onderzoekers vroegen onder meer aanbieders van alcohol naar hun mening over een basisprijs voor alcohol. Daaruit komt de vrees naar voren dat mensen die dicht bij de grens wonen eerder in het buitenland drank zullen gaan kopen. Daarnaast denken veel belanghebbenden (ook consumenten, producenten en gezondheidsdeskundigen werd naar hun mening gevraagd) dat problematische drinkers alcohol zullen gaan vervangen voor andere verslavende producten. Maar de meeste betrokkenen geven aan dat een minimum eenheidsprijs positieve gezondheidseffecten kan hebben voor de drinker zelf en anderen in de maatschappij. Het is belangrijk dat, als het er van komt, goed over het beleid wordt gecommuniceerd.
