Dat Winston Churchill niet vies was van een goed glas, is bekend. Maar dat hij tijdens de Amerikaanse drooglegging een doktersverklaring wist te regelen om legaal te kunnen drinken, is een verhaal dat je bijna niet zou geloven. Na een auto-ongeluk in New York in 1932 schreef een arts hem alcohol voor als “medicijn”, vooral bij de maaltijden. Een handige oplossing, want zo kon Churchill zonder problemen genieten van zijn geliefde Pol Roger en Johnnie Walker, terwijl de rest van Amerika droog stond. Het zegt iets over zijn vindingrijkheid en zijn dorst. Hij zou in zijn leven meer dan 42.000 flessen champagne hebben gedronken. Of dat vandaag nog zou doorgaan als “medisch advies” is twijfelachtig. Tegenwoordig weten we beter: een goed verhaal is leuk, maar met alcohol kun je beter een beetje opletten. Churchill zou het hier waarschijnlijk niet helemaal mee eens zijn geweest.
