Schotse whisky beleeft een ware golf aan prestigieuze en ultra-premium releases. Waar een 50 jaar oude single malt ooit zeldzaam nieuws was, lijkt het tegenwoordig bijna alledaags. Grote namen als Glenfiddich en Glenmorangie brengen indrukwekkende bottelingen op de markt die soms honderdduizenden ponden kosten. Deze luxe flessen trekken rijke verzamelaars en investeerders, maar zorgen tegelijk voor discussie. Want wat betekent dit voor de gewone whiskyliefhebber die zijn fles bij de slijter haalt? Volgens experts ligt het gevaar op de loer dat merken te veel focussen op de allerrijksten en zo de kernconsument (de grootste afzetmarkt) uit het oog verliezen. Zonder betaalbare, toegankelijke whisky’s zou de categorie haar relevantie verliezen. Tegelijkertijd benadrukken producenten dat prestige-uitgaven een ‘afstralings-effect’ creëren: de exclusieve flessen liften het imago van het merk en hebben een zuigende werking op een betaalbare variant. De uitdaging zit in balans. Merken moeten inspireren met zeldzame parels, maar óók blijven investeren in kernranges. Alleen zo blijft iedereen bereikbaar.
