Rum en piraten lijken onlosmakelijk met elkaar verbonden, maar hoe terecht is dat beeld eigenlijk? Hoewel boeken en films het idee van voortdurend dronken zeerovers hebben versterkt, blijkt de werkelijkheid genuanceerder. In de zeventiende eeuw ontstond rum als bijproduct van de suikerindustrie in het Caribisch gebied. De drank werd al snel populair op handelsschepen en kwam daardoor ook veelvuldig in handen van piraten. Rum was lang houdbaar, ruim beschikbaar en daardoor bijzonder praktisch tijdens lange zeereizen. Toch waren piraten niet voortdurend onder invloed. Op veel schepen golden zelfs straffen voor overmatig drinken, omdat dronkenschap kon leiden tot ruzies en slechte beslissingen. Vaak werd rum bovendien gemengd met water, suiker en limoensap, een vroege vorm van grog die het drinkwater smakelijker maakte. Opvallend genoeg dronken sommige beroemde piraten liever wijn of brandewijn. De sterke band tussen piraten en rum ontstond dan ook niet alleen uit voorkeur, maar vooral door beschikbaarheid en omstandigheden. De bekende associatie is dus geen verzinsel, maar wel een romantische vereenvoudiging van de werkelijkheid.
